Αναστασία Παπαδοπούλου και Σοφία Σαλάτα μοιράζονται φέτος το ίδιο παρκέ και τα ίδια αποδυτήρια στον Εύνικο στο πρωτάθλημα της Α2 Γυναικών.
Στο σπίτι μητέρα και κόρη, στο γήπεδο συμπαίκτριες… Όμως και με άλλα λόγια το ίδιο είναι. Στο σπίτι είναι η κόρη μου, στο γήπεδο η συμπαίκτρια μου λέει η μία, στο σπίτι είναι μητέρα του, στο γήπεδο και εμένα η συμπαίκτρια μου συμπληρώνει η άλλη.
Ο λόγος για την Αναστασία Παπαδοπούλου τη «σημαία» του Εύνικου που τη φετινή χρονιά στο πρωτάθλημα της Α2 Γυναικών ζει στιγμές που ελάχιστες στον χώρο του αθλητισμού έχουν βιώσει. Πολύ απλά έχει συμπαίκτρια την κόρη της Σοφία Σαλάτα!
Ακολουθώντας την αγάπη τους για το μπάσκετ φέτος ήρθε η στιγμή να συνυπάρξουν στο ίδιο παρκέ, στα ίδια αποδυτήρια, στην ίδια ομάδα. Ο Εύνικος τους έδωσε την ευκαιρία να βιώσουν κάτι το μοναδικό.
Η Αναστασία Παπαδοπούλου πήρε την απόφαση να επιστρέψει στην ομάδα της καρδιάς της, μετά την θητεία της στην Τούφα, αλλά αυτή τη φορά όχι μόνη. Μαζί της ήρθε και η 17χρονη κόρη της Σοφία Σαλάτα, η οποία αποχώρησε το καλοκαίρι από το Μαρούσι. Μετά από ένα μικρό διάστημα προσαρμογής στον Εύνικο η «κόρη» μπήκε στα δύσκολα των επίσημων αγώνων της Α2 Γυναικών έχοντας από δίπλα το άγρυπνο βλέμμα της μητέρας της.
Η Αναστασία Παπαδοπούλου έχοντας αποκτήσει τρία παιδιά και βαδίζοντας στο 38ο έτος της ηλικίας της επιμένει μπασκετικά. Παιδιά, σπίτι, δουλειά, αλλά το μπάσκετ παραμένει στη ζωή της με την κόρη της φέτος να είναι η συνοδοιπόρος της στα παρκέ.
Μαζί πηγαίνουν στο γήπεδο, μαζί φεύγουν βιώνοντας μια μοναδική και άκρως τρυφερή συνθήκη. Δεν είναι άλλωστε κάτι σύνηθες και απολαμβάνουν αυτές τις μοναδικές στιγμές
Αμφότερες μιλούν στο e–magazine της ΕΟΚ για τη σχέση τους εντός και εκτός παρκέ και πως βιώνουν αυτή ιδιαίτερη περίσταση που τους έχει κάνει το μπάσκετ να ζήσουν.
Μητέρα και κόρη στην ίδια ομάδα. Πως το βιώνετε;
Σοφία Σαλάτα: «Στην αρχή ήταν λίγο περίεργο γιατί στο γήπεδο δεν είναι η μαμά μου, αλλά η συμπαίκτριά μου, όμως με τον καιρό το συνήθισα».
Αναστασία Παπαδοπούλου: «Είναι μια πολύ ιδιαίτερη εμπειρία, ένα πολύ ξεχωριστό συναίσθημα. Δεν το ζουν πολλές μητέρες. Στο σπίτι είναι κόρη, στο γήπεδο είναι συμπαίκτρια και καμιά φορά κάνει πως δεν με ακούει και στα δύο…
Δεν κρύβω πως είμαι περήφανη ως γονιός και από την άλλη την βλέπω ισότιμη συμπαίκτρια που δουλεύει και δίνει τον καλύτερό της εαυτό για την ομάδα.
Από την μία υπάρχει η μητρική σχέση και από την άλλη ο αθλητικός ρόλος. Προσπαθώ να τα κρατάω ξεχωριστά και σε μια ισορροπία. Υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός και προσπαθούμε να λειτουργούμε όπως οι υπόλοιπες παίκτριες της ομάδα μας».
Πόσο εύκολο είναι να συνυπάρχετε στην ίδια ομάδα;
Σοφία Σαλάτα: «Δεν είναι πάντα εύκολο, γιατί πρέπει να ξεχωρίζουμε πότε είμαστε μητέρα – κόρη και πότε απλά παίκτριες και ειδικά συμπαίκτριες. Αλλά όταν υπάρχει σεβασμός και καλή επικοινωνία, όλα λειτουργούν καλύτερα».
Αναστασία Παπαδοπούλου: «Η συνύπαρξή μας στην ίδια ομάδα είναι μια όμορφη πρόκληση. Προσπαθούμε να ξεχνάμε ότι είμαστε μητέρα και κόρη, αλλά μερικές φορές το θυμόμαστε στα αποδυτήρια. Εντάξει θέλει δουλειά… Ίσως καμιά φορά γίνομαι πιο αυστηρή και από τον προπονητή, καθώς μπορείς να μαλώσεις το παιδί σου για ένα σκριν ή για μια λάθος πάσα και μετά να γελάς γι’ αυτό. Δεν είναι εύκολο, αλλά είναι σίγουρα από τα πιο όμορφα πράγματα που μπορεί να συμβούν μέσα στο παρκέ».
Πώς το ζήσατε και το αντιμετωπίσατε όταν βρεθήκατε συμπαίκτριες για πρώτη φορά; Πότε ήταν και τι θυμάστε;
Σοφία Σαλάτα: «Η πρώτη φορά που έπαιξα συμπαίκτρια με την μητέρα μου ήταν φέτος στις 30 Νοεμβρίου απέναντι στον Προφήτη Ηλία. Αρχικά ένιωθα άγχος, γιατί δεν είχαμε ξαναπαίξει μαζί στην Α2 Γυναικών, οπότε ήταν μια εντελώς καινούργια εμπειρία για εμένα. Η παρουσία της, ωστόσο, με έκανε να νιώσω άνετα, να έχω ασφάλεια και όλο το άγχος που έφυγε σε λίγα λεπτά».
Αναστασία Παπαδοπούλου: «Με τη Σοφία είχαμε κάνει προπονήσεις μαζί για πρώτη φορά στη γυναικεία ομάδα του Άρη Χολαργού, όμως επίσημο παιχνίδι ήταν φέτος στην Α2 Γυναικών με τον Εύνικο. Ήταν μια στιγμή που δεν ξεχνιέται. Την ώρα που μπήκαμε μαζί στο παρκέ δεν ήμουν μόνο συμπαίκτρια ή μαμά, ήταν και τα δύο ταυτόχρονα.
Τα συναισθήματα έντονα. Συγκίνηση, άγχος, φόβος, περηφάνια και όλα αυτά φυσικά την ώρα που εκείνη έπαιζε. Δεν θα ξεχάσω φυσικά το πρώτο της καλάθι στην Α2.
Νομίζω ότι όλοι κοιτούσαν εμένα (χαχα). Το πανηγύρισα, όπως έπρεπε, φυσικά και όλη η ομάδα το επιβράβευσε και το χειροκρότησε. Όχι μόνο για την κόρη μου, αλλά και για κάθε προσπάθεια που κάνει ένα κορίτσι μικρότερης ηλικίας. Στο τέλος νομίζω πώς το ζήσαμε περισσότερο σαν μητέρα και κόρη εννοείται με ένα πιτόγυρο στο χέρι (χαχαχα). Αναμφίβολα ήταν εμπειρία μοναδική και ιδιαίτερα συγκινητική».
Πώς προετοιμάζεστε εκτός γηπέδου για τα παιχνίδια; Τι λέτε;
Σοφία Σαλάτα: «Συνήθως μιλάμε χαλαρά, προσπαθεί να με ηρεμήσει, να με συμβουλεύσει και να μου θυμίσει να το απολαύσω. Δεν λέμε κάτι το ιδιαίτερο τακτικά, πιο πολύ ψυχολογική στήριξη μου δίνει».
Αναστασία Παπαδοπούλου: «Για τα παιχνίδια προετοιμαζόμαστε κυρίως πνευματικά. Βέβαια νωρίτερα έχουμε ξοδέψει καμιά ώρα για να φτιάξουμε τα μαλλιά (χαχαχα). Γενικά δεν λέμε κάτι το ιδιαίτερο. Να παίξουμε το παιχνίδι μας συγκεντρωμένες, ενωμένες και τα υπόλοιπα θα έρθουν».
Πώς αντιμετωπίζουν στην ομάδα σας αυτή την ιδιαίτερη σχέση που έχετε;
Σοφία Σαλάτα: «Στην αρχή ήταν αστείο, αλλά μετά το συνηθίσαμε όλοι. Ακόμα, πάντως, οι συμπαίκτριές μου μας κοροϊδεύουν στις προπονήσεις, εμένα ή τη μητέρα μου και φυσικά γελάμε».
Αναστασία Παπαδοπούλου: «Στην αρχή υπήρχε περιέργεια, απορία, αλλά πολύ γρήγορα έγινε κάτι το φυσιολογικό. Ε, πώς να μην υπάρχουν πειράγματα. Εννοείται ότι ακούγονται ‘’ω… τι σου έκανε η κόρη σου’’ ή ‘’τι σου έκανε η μαμά σου’’. Αλλά αυτά είναι και τα ωραία όταν παίζουν αντίπαλες μητέρα και κόρη. Τα πειράγματα μας χαλαρώνουν, μας φτιάχνουν τη διάθεση και μη σας πω ότι μας βοηθάει και λίγο περισσότερο στην απόδοσή μας. Φυσικά η ομάδα μας, αντιμετωπίζει τη σχέση μητέρας και κόρης που έχουμε με χαρά. Υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός. Μας αγκάλιασε και λειτουργούμε όλοι με εμπιστοσύνη και θετική ενέργεια και ευχαριστούμε την ομάδα μας γι’ αυτό».
Σοφία, ποια συμβουλή της μητέρας σου έχεις κρατήσει και σε ακολουθεί;
«Η συμβουλή που μου έχει μείνει περισσότερο είναι ότι αν αγαπάω αυτό που κάνω, τότε θα πετύχει. Να μην τα παρατάω και να παίζω χωρίς φόβο, με καθαρό μυαλό και με ψυχή. Μου έχει πει πώς δεν μετράει το αποτέλεσμα, αλλά το γεγονός ότι προσπάθησα».
Αναστασία τι είναι αυτό που ως μητέρα έχεις συμβουλεύσει την κόρη σου;
«Να μην ξεχάσει ποτέ γιατί ξεκίνησε… Για την αγάπη της για το άθλημα, να πιστεύει στον εαυτό της, να δουλεύει με ταπεινότητα και σεβασμό και να μην φοβάται τις δυσκολίες, γιατί αυτές τη δυναμώνουν. Επίσης ό,τι και αν γίνει να μείνει αληθινή με αξίες και να το απολαμβάνει γιατί οι στιγμές αυτές περνάν γρήγορα, αλλά μένουν για πάντα, όπως και η δικιά μας στιγμή που καταφέραμε και παίζουμε μαζί μητέρα και κόρη».
Αναστασία από τη στιγμή που η Σοφία άρχισε να παίζει μπάσκετ και εσύ συνέχιζες στα παρκέ ήταν στόχος σας να βρεθείτε μαζί και να γίνετε συμπαίκτριες;
«Όχι δεν ήταν στόχος από την αρχή! Όταν η κόρη μου ξεκίνησε το μπάσκετ το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να αγαπήσει, να χαρεί το παιχνίδι και να βρει τον δικό της δρόμο, χωρίς πίεση και χωρίς συγκρίσεις. Εγώ απλώς συνέχιζα να παίζω γιατί το μπάσκετ ήταν και είναι ένα κομμάτι της ζωής μου. Το να βρεθούμε τελικά συμπαίκτριες προέκυψε φυσικά και τόσο όμορφα που καμιά φορά σταματάω και λέω ‘’κοίτα που φτάσαμε’’. Είναι από αυτές τις στιγμές που δεν τις σχεδιάζεις, απλά τις ζεις και τις χαίρεσαι».
Πώς είναι η σχέση σας εκτός παρκέ;
Αναστασία Παπαδοπούλου: «Εκτός παρκέ, είναι απλώς το παιδί μου. Η κόρη μου. Προσπαθώ να αφήνω το μπάσκετ στην άκρη και να είμαι εκεί για εκείνη όπως κάθε μαμά: να την ακούω, να τη στηρίζω και να τη συμβουλεύω όταν μου το ζητά.
Μιλάμε για τα πάντα, γελάμε, διαφωνούμε καμιά φορά, αλλά πάντα με αγάπη και σεβασμό. Μοιραζόμαστε στιγμές, κουβέντες, σιωπές και αγκαλιές που είναι πιο δυνατές από οποιοδήποτε παιχνίδι.
Θέλω να ξέρει πως, ό,τι κι αν γίνει στο γήπεδο, για μένα είναι πάντα αρκετή, πάντα ξεχωριστή, πάντα το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής μου».
Σοφία Σαλάτα: «Εκτός παρκέ η σχέση μας είναι super cool. Είναι η μαμά μου, αλλά πολλές φορές νιώθω σαν να είμαστε περισσότερο φίλες -μοιραζόμαστε πράγματα, κάνουμε πλάκα, βγαίνουμε, τσακωνόμαστε καμιά φορά- αλλά πάντα τα βρίσκουμε. Μου δίνει χώρο, με στηρίζει σε ό,τι κάνω και γενικά έχουμε ένα vibe πολύ άνετο και αληθινό. Και τελικά, είτε είμαστε μέσα στο παιχνίδι είτε απλά στην καθημερινότητα, ξέρω ότι είμαστε ‘’ομάδα’’ με τον δικό μας τρόπο».
Σοφία Βαλσάμη
*Στις 13 Ιανουαρίου η Αναστασία Παπαδοπούλου δέχτηκε πρόταση από την Αγία Παρασκευή και αποφάσισε να συνεχίσει εκεί την καριέρα της.
