Η κατασκευή του πανέμορφου παρεκκλησιού του Αγίου Φανουρίου στο Ζεφύρι, ήταν ένα έργο που επιτελέστηκε κατά κύριο λόγο από την αγάπη των κατοίκων της περιοχής. Καίριο ρόλο σε αυτό, διαδραμάτισε η Χρυσούλα Αναγνωστοπούλου, η οποία μαζί με τη βοήθεια κι άλλων πιστών της περιοχής, δημιούργησε το παρεκκλήσι, το οποίο δεκαετίες τώρα δεσπόζει στην περιοχή του Ζεφυρίου.
Ο Άγιος Φανούριος, χτίστηκε λίγο πριν το 1960 και ανήκε στην ενορία της Παναγίας Γρηγορούσας. Η ανακατασκευή του έγινε το 1990, όταν και πήρε τη μορφή που έχει και σήμερα. Μετά την κατεδάφιση της Παναγίας Γρηγορούσας από τον καταστρεπτικό σεισμό του 1999, το παρεκκλήσι του Αγίου Φανουρίου έγινε η εκκλησία της ενορίας, ενώ με τις εργασίες στην Παναγία Γρηγορούσα να είναι εν εξελίξει, ακόμα εξυπηρετεί τις ανάγκες των πιστών.
Η γιορτή του Αγίου Φανουρίου είναι στις 27 Αυγούστου και βάσει παράδοσης, οι πιστοί φτιάχνουν την φανουρόπιτα για τον Άγιο Φανούριο. Η φανουρόπιτα μπορεί να συνδέεται με τον Άγιο Φανούριο, ωστόσο η παράδοση την θέλει να μοιράζεται για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες της μητέρας του, καθώς λέγεται ότι ήταν σκληρή γυναίκα, δεν βοηθούσε τους άλλους και γι’ αυτό όταν πέθανε πήγε στην κόλαση. Ο Άγιος Φανούριος με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ προσπάθησαν να τη σώσουν, ωστόσο ο κακός χαρακτήρας της στάθηκε και πάλι εμπόδιο και τότε ο Άγιος Φανούριος παρακάλεσε να μη φτιάχνουν τίποτα γι’ αυτόν αλλά μόνο για τη συγχώρεση της ψυχής της μητέρας του.
Της αποδίδεται η ικανότητα να φανερώνει χαμένα αντικείμενα ή και πρόσωπα. Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος που οι νοικοκυρές φτιάχνουν την ημέρα αυτή γλυκές πίτες και αφού τις πάνε στην εκκλησία και ευλογηθούν τις μοιράζουν στη γειτονιά, με τη σύσταση να κάνουμε το Σταυρό μας και να ευχηθούμε να συγχωρεθεί η μάνα του Αγίου «Θεός σχωρεσ’ τη μάνα του Αγίου Φανουρίου».
